Informatie over intervisie & de therapeutische relatie

Wat is intervisie?
Intervisie is een vorm van deskundigheidsbevordering, waarbij collega’s/vakgenoten op een methodische manier vraagstukken uit hun werkveld bespreken. Tijdens een bijeenkomst kunnen een of meerdere deelnemers een vraagstuk inbrengen. Aan de hand van verschillende intervisietechnieken wordt het vraagstuk op een niet oordelende, nieuwsgierige en open manier onderzocht. De inbrenger krijgt via vragen en verscheidene denkrichtingen nieuwe inzichten of alternatieven aangeboden, maar alle deelnemers leren van de bijeenkomst. Ze leren zowel van elkaar als door zelf te oefenen met luisteren, aansluiten en onderzoeken.

In de ggz kunnen teamleden met elkaar intervisie voeren (multidisciplinair), collega’s met dezelfde professie (zoals psychiaters onderling – monodisciplinair) of collega’s die dezelfde (soort) behandeling geven. Er zijn tegenwoordig uiteenlopende intervisiegroepen, maar nog weinig gaan over specifieke thema’s. Bovendien bestaat er nog geen intervisiegroep die zowel voor cliënten als behandelaren openstaat.

Waarom intervisie over de therapeutische relatie?
De therapeutische relatie wordt als een van de belangrijkste elementen gezien die bepalen hoe effectief een behandeling is. Er is veel geschreven over de therapeutische relatie; wat die inhoudt, hoe die wordt vormgegeven, wat de impact ervan bepaalt. Maar er is beperkt wetenschappelijk bewijs voor de effectiviteit van de therapeutische relatie en wat, hoe, waarom die relatie dan zo’n invloed heeft op het slagen van een behandeling.

Dat is ook niet zo gek, want een therapeutische relatie is een menselijke relatie. En mensenwerk is nu eenmaal moeilijk in wetenschappelijke kaders en modellen te vatten. Omdat het mensenwerk is, zijn er ook genoeg uitdagingen en valkuilen in de therapeutische relatie. Juist daar waar zo veel impact vanuit kan gaan, kan er ook zo veel (onbedoeld) misgaan. Er zitten genoeg haken en ogen aan de therapeutische relatie, waar we mogelijk nooit over uitgeschreven en uitgesproken raken. Daarom is het een prachtig intervisiethema.

Voor wie?
De intervisiegroep staat open voor behandelaren die (psycho)therapie geven en tegen uitdagingen in de therapeutische relatie aanlopen. Daarnaast staat de intervisiegroep open voor mensen die (psycho)therapie ontvangen en ook tegen uitdagingen in de therapeutische relatie aanlopen. Deze uitdagingen kunnen uiteenlopend zijn; grenzen, (tegen)overdracht, mate van emotionele nabijheid, hechting en onthechting, vertrouwen, vermijding, disharmonie en conflict, zelfonthulling, frustratie, overwerking et cetera.

Dit zijn allerlei voorbeelden waar zowel behandelaren als cliënten tegenaan kunnen lopen in de therapeutische relatie. Voorbeelden waar mogelijk niet direct oplossingen voor zijn, maar waarbij intervisie wel kan helpen om inzicht te bieden en een stap verder (of opzij) te kunnen zetten.

Om zo open en transparant met elkaar aan het werk te gaan, staat de groep niet open voor deelnemers die op dit moment met elkaar in de therapeutische relatie zitten. Ofwel: deelnemers van dezelfde groep kunnen geen cliënt of behandelaar van elkaar zijn.

Van alle deelnemers wordt verwacht dat zij voldoende ervaring hebben met de therapeutische relatie – het liefst vanaf een jaar tot meerdere jaren. Deelnemers hoeven geen ervaring te hebben met intervisie, maar het is wel belangrijk om de basis van intervisie te begrijpen. Als je nog geen ervaring hebt, vraag ik je om te lezen over intervisie en de verschillende intervisiemethodes. Ook kun je een gesprek met mij aanvragen waarin ik je meer vertel over de intervisie.

De groep bestaat uit minstens 4 en maximaal 8 deelnemers, exclusief intervisiebegeleider.

Waarom intervisie met zowel therapeuten als cliënten?
In de therapeutische relatie zijn de twee perspectieven, cliënten- en therapeutenperspectief, van belang. Therapeuten hebben het perspectief van hun cliënten nodig om de therapeutische relatie werkzaam te maken en behouden. Echter, niet alle vragen, uitdagingen of ‘lastigheden’ in en van die relatie kunnen altijd in de betreffende therapeutische relatie besproken worden. Dan biedt de intervisiegroep uitkomst; de therapeut krijgt niet alleen nieuwe inzichten van collega’s, maar ook van andere cliënten.

Ook voor cliënten kan de intervisiegroep een plek bieden waar zij hun ‘lastigheden’ kunnen bespreken die ze niet op dit moment in de therapeutische relatie met hun behandelaren kunnen bespreken. In een therapeutische relatie is er sprake van een bepaalde mate van afhankelijkheid en ongelijkwaardigheid, die er in de intervisiegroep niet is. Cliënten kunnen in de intervisie op een veel gelijkwaardigere manier hun ‘lastigheden’ in de therapeutische relatie bespreken en nieuw inzicht krijgen, waardoor ze weer verder kunnen in hun eigen proces.

Hoe werkt deze intervisie? Wat gebeurt er als ik me heb aangemeld?
Voorafgaand aan de intervisie krijg je van mij een e-mail met extra informatie en de vraag om een casus in te sturen. Enkele dagen voor de intervisie stuur ik een e-mail met alle ingezonden casussen.

De intervisie zelf starten we met een korte kennismakingsronde en stellen we (veiligheids)afspraken vast. Vervolgens stemmen we op de ingebrachte casussen waarna we één casus gaan behandelen. Als intervisor begeleid ik de intervisie stap voor stap en begeleid het groepsproces.

Er is een korte pauze (desgewenst meerdere pauzes) en voldoende tijd voor afronding en een cooling-down.