Poëzie

Niet meer huilen

zelfs doodgaan is duur tegenwoordig zegt hij tegen mij en ik knik zoals moeder vanochtend knikte toen ik vroeg of verliefdheid iets is wat tussen je oren zit zijn stem is hard en spuugt stukjes speeksel op de kraag van mijn blouse steeds sneller kloppen knokkels door mijn billen die een beetje uitsteken en ik …

Poëzie

Grom (MET VIDEO)

Je bent losser van de natuurwetten, niet een losgeslagen wild, dat is meer wat ik in het water zie. Rode ogen, kapotgebeten lippen en wegkijken, altijd wegkijken. Pak eens een vlam en kom jagen, stop me in je val en smeek me mijn thuis achter te laten: bos van zelfgemaakte takken, aarde, uitwerpselen, restjes van …

Poëzie

R

Ik ken je als vier mensen: vader, geleerde, geliefde, concurrent. Voor de deur trek ik alles uit. Jij haalt adem, knippert een kleur die ik niet herken (hebben wij alle kleuren al gezien?) In ons gesprek slaap ik dicht tegen je aan en ruik nat gras, golven, betekenis, gaten en wonden die zich herhalen, een …

Poëzie

DOCHTER, ZUSJE, MEISJE

Ik ben een individueel wezen, kom op voor de zon, sla haar gade – vanochtend smeerde ik tandpasta op beide oogleden en wierp een televisie in bad. Het huis dat opging rook toen pas naar een thuis. Ik ben een individueel wezen, niet in een kudde of een zwerm. Ik ben een dochter, zusje, meisje, …

Poëzie

VOORUITGANG (TWEE)

(ii) dit is ook een herinnering een glas water een vol glas water dat je op moet drinken (anders droog je uit of stik je in je kots vannacht in beide gevallen ga je dood) en dan de ochtend waarop alles terugkomt: armen om je schouders handen met ontelbare vingers een tong achter je in …

Poëzie

Landschap

Ook je landschap werd oud, zelfs de wind trok langzaam uit je wangen je paden werden stram en kaler de aarde onder je voeten. Scheuren vertellen wat er wil uitbreken: wortels, een nieuwe huid zacht maar pijnlijk onaangeraakt tot ik met mijn hand onder duik. Vingers kapot gegraven om je opnieuw uit te vinden, spit …

Poëzie

Krokus

Ik besluit vegetariër te worden en kamerplanten te kopen om zuurstof mee te delen en haal de oudste kat uit het asiel, men zal mij prijzen maar ik oefen slechts een leven snap je hij blijft roerloos drupt zichzelf uit tussen mijn benen ik zie mezelf al reiken naar de briefjes in zijn achterzak – …