Landschap

Ook je landschap werd oud, zelfs
de wind trok langzaam uit je wangen
je paden werden stram en kaler
de aarde onder je voeten.

Scheuren
vertellen wat er wil uitbreken:
wortels, een nieuwe huid
zacht maar pijnlijk
onaangeraakt tot ik
met mijn hand onder duik.

Vingers kapot gegraven om je opnieuw
uit te vinden, spit
ik de paniek uit mijn handen en lik
mijn mond stuk, ik zoek je en blijf
bedek mijn naakt onder je
bladeren en wacht
tot de scheuren het licht sluiten.

Gerelateerde artikelen