Niet meer huilen

zelfs doodgaan is duur tegenwoordig
zegt hij tegen mij en ik knik
zoals moeder vanochtend knikte
toen ik vroeg of verliefdheid iets is
wat tussen je oren zit

zijn stem is hard en spuugt stukjes
speeksel op de kraag van mijn blouse

steeds sneller
kloppen knokkels door
mijn billen die een beetje uitsteken

en ik denk aan de andere keren dat
ik op handen zat en
er vazen of glazen door het huis en handen
uren later onder het stromende
koude water weer tot leven kwamen

er gebeurt niets ergs zolang
ik op mijn handen zit herhaal ik

maar hij blijft praktisch praten over doodgaan
en dus vraag ik hem met me mee naar huis
niet om te stoppen maar ons
in elkaar te verbergen


Illustraties: Marije Mast

Gerelateerde artikelen