Wachtkamer

1
in de hoek blader je een tijdschrift aan flarden
nee er is niets
de vloer dreunt mee
woorden als kanonskogels

2
geslepen hoektanden blinken in je mond
lagen ze daar altijd al?
ik moet wel opletten
ja ik neem dit ook heel serieus
knik op de maat van je bungelende voet

3
niemand ziet jouw hoofd zoals ik
met de haren die voorzichtig krullen vormen
en ik prevel dat je nooit meer naar de kapper gaat
maar daar heb ik niets over te zeggen, niets
heb ik nog over je te zeggen
niet hoeveel zoekresultaten er op google bij je naam verschijnen
en wat zich afspeelt tussen sok en broekspijp

4
benen over elkaar
risico’s zijn overal, ook in de wachtkamer

5
onafgemaakte klanken hangen in de keel
we kunnen er wel omheen draaien
een vrouw stapt de ruimte in
namen blijven hangen in de lucht

6
traag recht je je eindeloos lange lichaam
wervels die zich op elkaar stapelen en ineens zie ik het: je bent een Jenga-toren
elke dag word je langer maar schever tot je omvalt
de klap brult nog na

7
kan iemand anders dit niet voor me doen?

8
ook ik strek wat ik dan maar een lichaam noem
onze namen achter elkaar uitgesproken een commando
nu weet ik hoe het is om een huisdier te zijn
volgzaam geworden door brokken en aanrakingen
(maar wij hebben al langere tijd niet)

9
buideldieren zijn experts in doodliggen
misschien is dit niet het juiste moment
ook niet in groep 6 bij juf Emilie waar ik voor de klas precies –
heel precies – vertelde welke diertjes de dood kunnen naspelen
meisjes bij wie ik nooit thuis werd uitgenodigd begonnen te huilen

10
vroeger liet ik mij op feestjes en partijen op de grond vallen
ledematen slap, om me heen gingen frikandellen rond
na een tijd schreeuwde eigenlijk niemand meer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *