Poëzie

Zijn

‘Somebody sees me, and I see myself through them.
Then it’s all gone, the whole world falls apart.’ 
 ― Anne Sexton

Nu richt ik me tot jou:
zie je dat ik net zo goed een vrouw ben
als jij man en dat er niets is
wat nog gevormd moet worden,

in jouw ogen scherp als hoeken, dat ik
niet van jouw blik afhang, mijn bestaan,
dat ik een vrouw en kleur beken,
geen personen, geen jeugd, geen
geheugen achter de iris,

dat ik je ogen zie en de tijd stug doortikt
(was ik maar iets als een seconde, onderdeel van)
dat ik je zie zonder weerkaatsing van
het meisje en een lichaam
dat warmte vraagt, dat boven alles zin
wil vormen en wat ik allang geworden ben

in je ogen en zie dat ik vrouw ben en
dat ik je ogen en zie dat ik een vrouw
en dat ik je ogen zie en besta?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *