Poëzie

Een nieuw tijdperk

Dieren verzamelen zich als een opgestapelde koortsaanval: de vos staat op en eenden klimmen de polder uit, een kat borstelt onze haren klitvrij, kwallen zuigen zich vol, de wolf een nieuwe boze witte man. Muizen prikken onze huid kapot voor langere snorharen, ook als ze al oud en afgebrokkeld zijn. De rat, geboren marketeer, roept …

Poëzie

Pinguïns

op mijn buik druk ik met handpalmen tranen uit mijn ogen en ik denk aan hoe we tijdens yoga onze handen warm wrijven en ze als kommetjes op onze oogleden leggen en ik denk aan de twist waarbij we in zithouding met onze rechterhand op linkerdijbeen over linkerschouder kijken zo goed mogelijk uit onze wervels …

Poëzie

Vissen

We liggen in het midden van mensen, als kinderen stapelen we elkaar op. We zijn eigenlijk nooit thuis, niet vandaag, vorige week waren we nog meisjes, leerden stemmen kennen en groeiden elkaars buik kapot. In het raam staan we geschouderd – naar welk beeld bewegen we, bouwen een vuist en wissen zijn losse handjes uit? …

Poëzie

Schrijver

De schrijver is als een visser in zijn hand geklemd een hengel neus open voor een nieuwe vangst daar! In zijn rechteroog een hoek van het woord, hij houdt het stevig in de gaten. Denk je dat hij nog een balletje kan opgooien? Met moeite de lucht recht houden het net omlaag, zes armen lang …

Poëzie

Klei

Ik zoek je tussen de koppen – weet je hoeveel witte oudere mannen op elkaar lijken? Het is jammer dat je geen sterke geur hebt en ik denk aan de keer dat je zei: het kan helpen als je mijn hand pakt en ik grinnikte, zou je hand net als je taal voelen – een …

Persoonlijk

Dwang

Toch nog een keer kijken. Vier knopjes. Vier knopjes dichtgedraaid, de witte streepjes op de knopjes wijzen naar boven. Het gasfornuis is uit, echt uit. Ik ga de trap op. Derde traptrede. Nog een keer kijken. Gasfornuis uit. Eerste traptrede, tweede, derde, vierde en weer terug: derde, tweede, nog een keer kijken. Ik mag van …