Persoonlijk

Niet alleen, wel eenzaam

Eenzaamheid is een modewoord aan het worden. Ik lees over toenemende eenzaamheid en dan niet alleen onder ouderen, maar ook onder jongeren en vooral onder stadsbewoners. Er heerst een zogenoemde eenzaamheidsepidemie. Die epidemie wordt vaak verklaard vanuit een gebrek aan gemeenschappen en de meer individualistische samenleving. Yuval Noah Harari beschrijft in Sapiens hoe de wetenschappelijke …

Poëzie

Eend

Hoeveel teksten zijn wel bijna niet begonnen? Ook ik ben bang dat ik op een stapel terechtkom, ongelezen of alleen door je vrouw die wel van gedichten houdt. Ik denk vaak aan de rand van je keukentafel of een willekeurige keukentafel maar in ieder geval een plek waar jij thuis bent, ik denk aan die …

Persoonlijk

Pelgrimeren

Vier jaar geleden zag ik Compostelle, le Chemin de la Vie, een film over de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella. Daarna besloot ik om ooit een camino (pelgrimsroute) te lopen. Dat besluit is al snel naar de achtergrond verdwenen, maar toevallig kwam er onlangs een retraiteweekend op mijn pad met ‘pelgrimeren’ als thema: een caminiweekend …

Persoonlijk

Overleven onder het strenge regime van het hyperkapitalisme

Psychiater Dirk De Wachter publiceerde in 2011 het boek Borderline Times – Het einde van de normaliteit, waarin hij schrijft dat in de westerse maatschappij alle negen kenmerken van borderline leven (zie de DSM voor de kenmerken). In een interview met De Volkskrant legt De Wachter uit waarom de huidige maatschappij het meest last heeft …

Poëzie

Een nieuw tijdperk

Dieren verzamelen zich als een opgestapelde koortsaanval: de vos staat op en eenden klimmen de polder uit, een kat borstelt onze haren klitvrij, kwallen zuigen zich vol, de wolf een nieuwe boze witte man. Muizen prikken onze huid kapot voor langere snorharen, ook als ze al oud en afgebrokkeld zijn. De rat, geboren marketeer, roept …

Poëzie

Pinguïns

op mijn buik druk ik met handpalmen tranen uit mijn ogen en ik denk aan hoe we tijdens yoga onze handen warm wrijven en ze als kommetjes op onze oogleden leggen en ik denk aan de twist waarbij we in zithouding met onze rechterhand op linkerdijbeen over linkerschouder kijken zo goed mogelijk uit onze wervels …